Vooruitblik op week 27
Wilt u iedere week als eerste the week ahead van Cor Wijtvliet ontvangen? Meld u zich dan gratis aan op onze nieuwsbrief rechtsbovenaan deze pagina.

De Fed het land in

De stemming onder beleggers schommelde deze week heen en weer tussen hoop en vrees. Beleggers waren bang dat de Fed het monetaire beleid te vroeg zou gaan verkrappen waardoor het economisch herstel in gevaar zou kunnen komen. Ook een dreigend liquiditeitstekort in China zorgde voor onrust. Dit zou wel eens kunnen leiden tot een ‘credit crunch’ van de tweede economie ter wereld.

Geruststellende uitlatingen van Amerikaanse en Chinese monetaire autoriteiten en gunstig macro-economisch nieuws vrolijkten de stemming echter aanzienlijk op. De belangrijkste aandelenindices kwamen hierdoor weer in de plus en de kapitaalmarktrentes daalden.
Die gunstige ontwikkeling was ook het gevolg van toespraken van verschillende vooraanstaande leden van de Fed. Afgelopen week trokken ze het land in om tekst en uitleg te geven over het beleid van de centrale bank. Ze werden er niet moe van om erop te wijzen, dat de nerveuze reacties in de markt meer van doen hadden met de onzekerheden op de markten zelf dan met beleid van de Fed.

Een van de slachtoffers van de sussende woorden van de centrale bankiers was goud. De prijs ervan daalde in het midden van de week zelfs tot onder $ 1200 per troy ounce om daarna licht te herstellen. Een van de oorzaken daarvoor was, dat Chinezen en Indiërs zich dit keer niet direct in de markt meldden als koopjesjagers. Is het nu gedaan met goud? Menig gerenommeerde beleggersbank heeft de koersdoelen voor goud immers fors verlaagd. Misschien is dat echter wel een goed teken. Als iedereen de handdoek in de ring werpt, is de bodem van de markt bereikt!

Ondanks dat het eerder gerapporteerde groeicijfer voor het eerste kwartaal van dit jaar neerwaarts bleek te zijn bijgesteld (van 2,4% naar 1,8%) was het macro-economische nieuws over de Amerikaanse economie deze week toch overwegend positief. Zo bleek de verkoop van nieuwe woningen in mei veel harder te zijn gegaan dan algemeen verwacht. Van enig negatief effect van de gestegen rente is (nog) geen sprake. Ook de aanstaande woningverkopen ontwikkelen zich gunstig en bereikten in mei het hoogste niveau sinds eind 2006.

Het consumentenvertrouwen heeft volgens een peiling van de Conference Board in juni een nieuw record bereikt sinds het dieptepunt van de crisis. Amerikaanse bedrijven, die duurzame goederen produceren, rapporteerden over de maand mei een stijging van hun orderportefeuille van 3,6%.

Hoopvol Europa
Uit de eurozone kwamen ook gunstige berichten. Het algemene sentiment in de eurolanden is in juni voor de tweede achtereenvolgende maand gestegen en het Europese consumentenvertrouwen is zelfs bezig aan een ononderbroken opmars van zeven maanden.

De orderpositie en werkgelegenheidsverwachtingen van het Europese bedrijfsleven lieten in juni een positieve ontwikkeling zien. Deze cijfers voedden de verwachting dat er zicht begint te komen op het einde van de economische neergang.

Belangrijk hierbij is dat de grootste economie van het eurogebied – Duitsland – het afgemeten aan de ontwikkeling van de index van het producentenvertrouwen goed blijft doen. Deze zogenoemde Ifo-index steeg licht van 105,7 in mei naar 105,9 in juni. Verder zetten de Europese politici deze week een belangrijke stap in het vervolmaken van de muntunie. Als onderdeel van een toekomstige bankenunie is er overeenstemming over de wijze waarop vanaf 2018 een bank die in problemen is gekomen op een gecontroleerde manier kan omvallen zonder dat de belastingbetaler hiervoor de rekening krijgt gepresenteerd. Zo is er weer een stap gezet in de richting van een bankenunie!

Banen, banen en nog eens banen
Deze week verschijnen er in de VS weer talloze economische data van belang. Die zullen allemaal onder een vergrootglas gelegd worden om in detail bestudeerd te kunnen worden. Door het bestuderen van de theeblaadjes hopen de financiële markten informatie te krijgen over het tijdstip waarop de Fed begint met afbouwen.

De meeste aandacht gaat uit naar aanstaande vrijdag. Dan komen er cijfers over de werkgelegenheid. De markt verwacht, dat er 167 000 banen bijkomen. Als er een veel hoger getal uit de bus komt, dan zal dat voor de nodige onrust zorgen. De werkgelegenheid is immers een zwaarwegende factor voor de Fed om wel of niet met afbouwen te beginnen. Overigens kan het zenuwen al aanstaande woensdag beginnen. Dan komt ADP met cijfers over de ontwikkeling van de werkgelegenheid in de private sector, de landbouw uitgezonderd. Als alles goed gaat, komen er 153000 banen bij.

Andere cijfers, die een goede indruk geven van de staat van de Amerikaanse economie, verschijnen al op maandag. Dan verschijnt de ISM manufacturing PMI. Afgaande op de uitkomsten van de diverse regionale onderzoeken, zal deze index weer boven een niveau van 50 uitkomen. Vooral de subindex voor nieuwe orders moet een mooi herstel laten zien ten opzichte van vorige maand.

Hoe het met de Amerikaanse consument gesteld is, zal dinsdag blijken als de automobielindustrie cijfers over de verkopen presenteren. Die zullen een behoorlijke stijging ten opzichte van vorig jaar moeten laten zien. Niet alleen de stijging is een mooi bewijs, dat de consument weer in een goed vel zit. Er is nog een aspect. De industrie heeft recentelijk een hele reeks nieuwe modellen op de markt gezet, waarvoor de volle prijs betaald moet worden. Dit keer wordt het wapen van de korting niet gehanteerd om de klant te lokken.

De ECB staat centraal
Meestal is het de Fed die wereldwijd de show steelt en is er slechts een bescheiden rol voor de ECB weggelegd. Dat wordt deze week anders. Aanstaande donderdag zal de wereldwijde blik op Frankfurt gericht zijn. Dan buigt de ECB zich over de vraag of er verandering moet komen in het rentebeleid. Dat ligt niet in de lijn der verwachtingen. Nu de economische data eindelijk wat beter worden, ligt een rente verlaging niet meer voor de hand. Een verhoging ligt evenmin voor de hand, want het herstel is nog zeer pril en zeer zwak. Verder ligt het in de lijn der verwachtingen, dat Draghi gaat proberen de rust op de obligatiemarkten te herstellen. Ook in Europa is door de uitlatingen van Ben Bernanke de rente op schatkistpapier omhoog gelopen. Dat kan de economie van de eurozone maar slecht gebruiken. Draghi zal waarschijnlijk veel sussende woorden spreken.

En dan maar hopen, dat dat succes heeft. Deze week presenteren verschillende lidstaten uit de periferie cijfers over de ontwikkeling van de industrie en dienstensector. De verwachtingen zijn hooggespannen. Landen als Spanje en Italië moeten een forse verbetering laten zien. Afgelopen week vertoonde de Economische Sentimentindex al een mooie stijging. Een stijging van de rente zou die veelbelovende ontwikkeling zomaar teniet kunnen doen.

Van het inflatiefront gaat voorlopig nog maar weinig dreiging uit. Die komt waarschijnlijk uit op 1,5%. Dat is ver beneden het gewenste niveau van 2%.Dat betekent dat er in de eurozone van het gevaar van een sterke opwaartse druk van de prijzen nog geen sprake is. Met een inflatie van meer dan 3% is Nederland een negatieve uitschieter in Europa. Dat hoge percentage is echter te wijten aan het overheidsbeleid alhier dat teveel gericht is op lastenverzwaring voor burger en bedrijf!

Aziatische zorgen
Afgelopen week bleek maar weer eens hoe groot het gewicht van China op het wereldtoneel is geworden. Berichten over een mogelijke credit crunch deden internationale financiële markten trillen. Er zal dan ook met veel belangstelling kennis worden genomen van de PMI uitkomsten van de industrie (maandag) en van de dienstensector. Die zullen het beeld gaan bevestigen, dat de Chinese economie langzaam maar zeker aan het afkoelen is.

De discussie momenteel is, of en hoe Chinese autoriteiten gaan reageren op deze vertraging. In de goede oude tijd was het antwoord duidelijk. De overheid zou een groot stimuleringsplan presenteren. Volgens sommige economen kan het dit keer weleens anders gaan. De overheid zou wel eens kunnen kiezen voor kwaliteit. Dat zou betekenen, dat er geen stimulering komt en de overheid kiest voor een ‘harde landing’ van de economie. Diezelfde economen houden er rekening mee, dat de groei in de komende jaren kan gaan terugvallen naar 3% of misschien wel minder!

Wilt u iedere week als eerste the week ahead van Cor Wijtvliet ontvangen? Meld u zich dan gratis aan op onze nieuwsbrief rechtsbovenaan deze pagina.

Cor Wijtvliet was 11 jaar in dienst bij F. van Lanschot Bankiers als aandelenanalist. Al aan het begin van deze eeuw publiceerde hij over de beleggingsmogelijkheden van water en soft commodities als graan en maïs. Cor staat bekend om zijn brede kritische en onafhankelijke blik, die gevoed wordt door zijn welbelezenheid. Cor is ook verbonden aan Compare Consult, bureau voor Performancemeting en vermogensbegeleiding. Hij is tevens als expert auteur verbonden aan het Duitse Gevestor, uitgever van financiële informatie.